Bajkoterapia: Lęk separacyjny
O temacie terapeutycznym
To temat bajkoterapii, który pomaga tworzyć wspierające opowieści dopasowane do wieku dziecka. Opis poniżej daje kontekst, cele i bezpieczne ramy czytania. Nie jest to gotowa bajka – stanowi inspirację i przewodnik dla rodzica lub opiekuna.
Uwaga
Ważne – przeczytaj przed startem: Celem tej bajki nie jest sprawienie, by dziecko natychmiast przestało płakać przy pożegnaniu. Celem jest pokazanie mu, że jego uczucia (strach, smutek, złość) są normalne i że rozstanie nie jest końcem świata, bo rodzic zawsze wraca. Nie oceniaj: Kiedy bohater bajki płacze i trzyma mamę za nogę, nie mów: 'Zobacz, nie trzeba tak robić'. Pozwól dziecku zobaczyć, że ktoś inny czuje to samo, co ono. To przynosi ulgę. Czas: Wybierz spokojny moment, kiedy jesteście blisko i macie czas na przytulanie. Nie czytaj bajki w pośpiechu, tuż przed wyjściem do pracy czy przedszkola, gdy emocje są już i tak wysokie. Rozmowa: Po bajce nie zadawaj pytań testujących, np. 'Zrozumiałeś, że nie wolno płakać?'. Zamiast tego zapytaj z ciekawością: 'Jak myślisz, co pomogło temu małemu liskowi poczuć się lepiej?' albo 'Czy ten kamyczek od mamy był magiczny?'.
Lęk przed rozstaniem, często objawiający się płaczem, jest naturalnym i ważnym etapem w rozwoju dziecka. Pojawia się, gdy maluch zaczyna rozumieć, że jest odrębną istotą od rodzica, ale nie ma jeszcze w pełni ukształtowanego poczucia stałości obiektu – czyli pewności, że mama lub tata, którzy znikają z pola widzenia, na pewno wrócą. Dla dziecka ten strach jest bardzo realny. Czuje się opuszczone i zagrożone.
Ta bajka terapeutyczna jest narzędziem, które pomaga oswoić ten lęk w bezpieczny sposób. Opowieść o bohaterze, który przeżywa podobne trudności, pozwala dziecku zidentyfikować się z jego emocjami i zobaczyć je z boku. Dziecko obserwuje, jak bohater radzi sobie z tęsknotą i niepewnością, a co najważniejsze – doświadcza razem z nim, że rodzic zawsze wraca, dotrzymując słowa. Celem nie jest magiczne wyeliminowanie płaczu, ale zbudowanie w dziecku wewnętrznego poczucia bezpieczeństwa i zaufania.
Poprzez metafory, takie jak 'niewidzialna nić' łącząca dziecko z rodzicem, czy 'odważny kamyk' zostawiony na czas rozłąki, historia pomaga zwizualizować więź, która trwa mimo fizycznej nieobecności. Bajka staje się pretekstem do rozmowy o uczuciach, uczy strategii radzenia sobie (np. skupienie się na zabawie) i wzmacnia przekonanie, że rozstanie jest tylko chwilowe, a powrót jest radosnym i pewnym elementem każdego dnia.
Powiązane tematy
Świat przyjaźni bywa czasem skomplikowany. Zdarzają się nieporozumienia, kłótnie o ulubioną zabawkę czy poczucie, że zo…
Twoje dziecko nie potrafi czekać? Przepycha się, przerywa, domaga się wszystkiego „już”? To może być niezwykle frustruj…
Lęk przed ciemnością to jedno z najczęstszych wyzwań, z jakimi mierzą się dzieci. Kiedy zapada zmrok, znajomy i bezpiec…
Czasem nauka wydaje się wielką, nudną górą, na którą wcale nie mamy ochoty się wspinać. Bywa, że książki wydają się peł…
Opór przed sprzątaniem to częste wyzwanie w wielu domach. Zamiast skupiać się na obowiązku, ta bajka terapeutyczna podc…
Złość to wielka i czasem trudna do opanowania emocja, której doświadcza każdy z nas, także najmłodsi. To uczucie jest j…